vrijdag 8 september 2017

Reis naar Engeland deel 5: Rozen!

Hoog op mijn verlanglijstje voor Engeland stond een bezoek aan de kwekerij van David Austin in Albrighton, Shropshire.
Zoals u inmiddels weet ben ik een groot rozenliefhebber en dan zijn de Engelse rozen van Austin weer mijn favoriet. Ze hebben een prachtige vorm, zien er meestal uit als oude rozen, geuren sterk en bloeien her of door. De meeste zijn ook nog eens prima bestand tegen ziektes.
En ze hebben allemaal van die prachtige namen!
Van de bijna zestig rozen in mijn tuin is meer dan de helft van David Austin.
Het leek me dus geweldig om eens een kijkje te nemen bij de wieg van mijn rozen.

Het bleek een nogal lange rit, de afstand was weliswaar niet zo heel groot maar de weggetjes door de Cotswolds zijn smal en kronkelig, dus we deden er anderhalf uur over om er te komen. Dat gaf niks, want het bleek de lange rit meer dan waard te zijn geweest!

Het bestaat uit een shop, een tuincentrum en een tearoom, en daarnaast ook natuurlijk de voorbeeldtuinen.

Kijk en geniet mee van de foto's.

Prachtige combinaties in The Long Garden.

The Long Garden

Stamroos "Molineux" met Salvia Ostfriesland eromheen

Crocus Rose

Charles Darwin

The Lady Gardener

The Wedgwood Rose

Tranquillity, ik heb deze ook in de tuin, bloemen zijn bijna wit, een beetje geelgroenig.
Dat was eigenlijk wel heel grappig, voortdurend rende ik onder het roepen van "O, dát is een mooie!" naar een volgende roos, om bij bestudering van het kaartje te concluderen: "Oh, die heb ik al..."

Doorkijkje vanuit The Renaissance Garden naar The Long Garden

Renaissance Garden. Sorry dat hij een beetje scheef is. Ik weet niet wat me bezielde. Waarschijnlijk was ik een beetje van m'n à propos door al die mooie rozen.

Achterin staan mooie bankjes

Vanwaar je een prachtig zicht hebt op de golvende haagjes en de rozen. (Sorry meneer die daar stond, ik heb u weg-gephotoshopt)

Heel mooi aangelegd. De beelden zijn door wijlen mevrouw Austin gemaakt.

Een van mijn nieuwe favorieten: The Sheperdess

The Sheperdess

Ook al zo'n mooie, de halfopen "Scepter d'Isle"

Comtes de Champagne

Werkelijk álle rozen uit de stal van Austin hebben hier een plek en zijn in volle glorie te bewonderen.

Mijn absolute favoriet: de blozende, bijna lichtgevende The Lark Ascending.

Bathseba (Klimroos)

The Lady Gardener

Nog een keer The Sheperdess

Carolyn Knight in The Victorian Garden

Wollerton Old Hall, die heb ik zelf ook.

A Shropshire Lad, deze heb ik ook.

The Lady Gardener nog een keer.

Jubilee Celebration

Roald Dahl, een nieuwe roos van Austin

De pauw die er rondliep (een van de twee)

Erg mooi aangelegd, deze voorbeeldtuinen

Natuurlijk kon ik er niet vandaan zonder zelf ook een paar rozen aan te schaffen. Ik heb me beperkt tot drie stuks, aangezien alles ook weer in onze toch al afgeladen auto mee terug naar huis moest.

Uiteraard mijn torenhoge favoriet: The Lark Ascending

Is hij niet prachtig? Het lijkt wel of hij licht geeft.

Herinnert u zich die voortuin vol gele rozen nog in Chipping Campden? De Golden Celebration was dat. Uiteraard heb ik die ook gekocht. Wat een prachtige roos en wat een heerlijke geur!
En dit is Princess Alexandra of Kent. Deze hebben wij in Highgrove gezien, bij Prins Charles in de tuin (daarover een andere keer meer).
Wat een prachtige dame hè!
De bloemen zijn echt enorm, meer dan tien centimeter in doorsnee.


En dit krijg je als je bij David Austin "Tea and a scone" bestelt: een pot thee en een scone zo groot als een krentenbol. Heerlijk, die Engelse gewoonten!


woensdag 6 september 2017

Reis naar Engeland deel 4: Het mooiste dorp in Engeland

In Wikipedia staat heel droog: 
Bibury is een dorp in Gloucestershire. Het is gelegen aan de Coln, ongeveer 10,5 km ten noordoosten van Cirencester.

Maar dan:  

Bibury (...) werd door William Morris, de voorman van de Arts-and-craftsbeweging, omschreven als het mooiste dorp in Engeland.

En dus wilde ik erheen. Want als William Morris het zó mooi vond, dan moet 't wel echt heel bijzonder zijn.

Het dorpje is wereldberoemd vanwege Arlington Row. Dit rijtje oude wolwevershuisjes is zo pittoresk dat het bijna niet echt lijkt. Iets uit een sprookje. Een decor voor een kostuumdrama. Iets wat door Anton Pieck voor een sprookjespark is bedacht.  Zo onwerkelijk schattig dus.


Ik ga er niet teveel tekst aan verspillen, want de foto's spreken volkomen voor zich.

Eerst kijken we even rond in Bibury zelf.


Aan de straatkant van de rivier de Coln ligt een rij mooie cottages

Moet je die voortuinen zien!

Mijn plan om van onze voortuin iets ordelijks te maken met buxushaagjes is inmiddels overboord.

Dit is veel meer mijn stijl!

En niet één tuin zo, maar gewoon de hele rij. Wat ontzettend fijn om naar te kijken.

Aan de overkant van het riviertje (stelt u zich bij "rivier" iets voor van 10 meter breed, 40 cm diep, en vol met forel) ligt The Rack Isle, een beschermd weitje waar geen mens mag komen maar waar wel veel bijzondere natuur is, zoals kikkers, salamanders, ijsvogels, orchideeën enzovoorts. Achter dat natuurgebied ligt Arlington Row.

En zo ziet dat er dan uit.

Een sprookje, maar dan echt.

Ik ben het helemaal met William Morris eens.

The National Trust zorgt ervoor dat het voor eeuwig zo mooi blijft.



Er wonen gewoon mensen. (Ik zou er persoonlijk niet willen wonen, maar dat is dan vanwege de busladingen toeristen, die op mijn foto's gelukkig niet te zien zijn.)

Kijk, gewoon een bewoond huisje. De grijsgroene kleur van deze deur zag je enorm veel in de Cotswolds, en behalve dat dat heel mooi past bij het gelige Cotswolds-zandsteen, is het ook nog eens bijna dezelfde kleur als onze nieuwe keuken. Wat een mooi toeval!

Ik kon niet stoppen met foto's maken

Het was zo mooi dat ik er nooit meer weg wilde.

Prachtig vind ik dit, een beetje scheef en verzakt en geen huisje gelijk en met dikke lagen mos op het dak.

Maar uiteindelijk gingen we dan toch weer weg.


En bij Hotel Swan, aan de andere kant van de rivier, bestelde ik een kopje thee. En terwijl je in Nederland dan een glaasje warm water met een zakje Pickwick krijgt, krijg je in Engeland voor hetzelfde geld een pot thee, een extra pot heet water en  melk erbij. Ik heb er 8 koppen thee uit kunnen halen. Wat een heerlijke afsluiting van een mooie middag.